DAF ensemble en voormalig Picuskade

Geschreven door Lucie Loopstra-Moonen

Langs deze weg wil ik u mijn brief laten lezen gericht aan bestuur van de Provincie Noord-Brabant en de gemeente Eindhoven.

 

Mijn brief betreft het Daf ensemble, voormalig Picuskade en de te nemen vervolgbeslissingen daarover. 

Het plan is ingediend onder http://www.eindhoven.nl/inwonersplein/bouwen-wonen/bestemmingsplannen/1e-uitwerking-Tongelre-binnen-de-Ring-2007-Picuskade.htm

Ik zend u deze brief omdat bestuurders nu, na de uitspraak van de Raad van State, de bouw van het bouwproject bij het Daf museum opnieuw gaan overwegen. Als een van de bezwaarmakers geef ik u enkele mogelijke gronden voor overweging.

1. Persoonlijk
1/A
In tegenstelling tot wat de krant en de ambtenaren over de bezwaarmakers zeggen, er mag van ons WEL gebouwd worden. Maar niet zodat er onbeheersbare schade voor anderen ontstaat. We hebben een voorkeur voor een gebouwengroep die in de wijk past, niet afgesloten achter een hek zodat er tweedracht voor de wijk met het gebouw mee komt. De procedure binnen de wet zonder dat daar bestuurlijke capriolen voor moeten worden uitgehaald.

1/B
De wet is er om lusten en lasten eerlijk te verdelen. Experimenteren door deelnemende partijen zelf is altijd in het nadeel van andere partijen, wetgevende macht en uitvoerende macht zijn niet voor niets gescheiden. 

1/C
Het terrein PicusNRE is historisch en chemisch een geheel. Het steeds ophakken in stukjes en verantwoordelijkheden en aansprakelijkheden door de gemeente schaadt de nu omwonenden en straks de bewoners, initiatiefnemers en ontwikkelaars.

2. Perceelgrenzen
De grenzen van het perceel zijn niet op te maken uit de plannen.

2/A
Aan de westkant is de grens van de EVZ (Ecologische Verbindings Zone) tijdens de bouwplannen steeds een stukje verder bewust door de planexploitatie overschreden, tot veel te ver in het huidige plan. De Raad van State heeft bepaald dat daar naar gekeken moet worden. Nota bene, de gemeente heeft erkend zelf deel uit te maken van die planexploitatie.

2/B
De andere grenzen van het perceel zijn niet in deze uitspraak van de Raad van State benoemd.

2/C
Aan de noordkant is de grens met het NRE terrein vaag, namelijk dubbel gerekend met het NRE terrein. Volgens de planexploitatie van het Daf ensemble is de grond schoon, volgens de gemeente, de eigenaar van het overlappende NRE terrein, is exact dezelfde grond binnen de interventiewaarde contour en dus zeer zwaar verontreinigd. Daar de stank duidelijk aanwezig is wint de scheikunde het hier van de administratie, en dat is een zeer onrustbarende voorbode voor de rest van de beide terreinen.

2/D1
Aan de noordkant ligt ook een vierkant deelperceel wat vroeger diagonaal verdeeld was. Omdat men op het oostelijk deel dieper boorde dan gevraagd vond men een grote vervuiling van minerale olie, die is gesaneerd. Op het westelijk deel is nooit zo diep geprikt op plaatsen waarvan men wist [plattegrond bij de gemeente bekend] waar de vervuiling kon zitten. Bij het samenvoegen van de 2 percelen is alles schoon verklaard. Tot april 2015 zaten op het westelijk deel de fundamenten en leidingen nog zichtbaar boven de grond. Saneren is daar voor die tijd dus niet gebeurd.

2/D2
April 2015 is na rooien van bosschages de bodem daar doorwoeld, in het broedseizoen. Doorwoelen is geen saneren. In november rook men op de oude locaties weer sterk de vervuiling. Dat toont aan dat de vervuiling erg mobiel is, voor 70 cm doorwoelde grond is deze periode beangstigend kort.

2/E
Aan de oostkant staat een flat met onderliggende parkeerruimte gepland tegen het DAF museum aan. Zichtbaar aan de buitenkant van het museum is in april 1994 een damwand in de grond geslagen, dus perceel Daf ensemble zeker. In de milieurapporten staat dat minerale olie onbeheersbaar vanonder het museum lekte. Bij de Raad van State vertelde de gemeente een ander verhaal, dat mocht, men stond daar niet onder ede. Dat verandert niets aan de realiteit. Bij het plaatsen van die damwand is bepaald dat in geval van bouw op die locatie deze moest worden verwijderd, zodat de bron van de vervuiling ONDER het museum kan worden weggehaald. Dat moet ook wel, er was zo weinig grondverplaatsing geweest bij de bouw van deze museumhal dat er geen saneringsrapport nodig was.

Het is dus onbekend welke inhoud van de nog aanwezige tanks [volgens dossiers 49.200 liter] en bodemvervuiling er onderuit lopen. De Raad van State heeft er nu geen uitspraak over gedaan. Daarmee blijft dit liggen tot de volgende stap; de omgevingsvergunning. Dat is een onhandig en onnodig laat stadium. Mocht tegen de afspraken in de damwand blijven, dan is straks wonen ’op pootjes’ boven de damwand een risico voor de gezondheid van die bewoners. Hier komt de sociale kant van het ensemble, tijdelijke bewoning. Hoeveel jaar je daar veilig kan wonen is theoretisch niet te bepalen.

2/F
De zuidkant is grotendeels het DAF museum, de gevels van oude gebouwen aan de straatkant.

3. De kern van het plan
De straatkant staat wel vast als grens, de hal erachter totaal niet. In het originele bestemmingsplan 2007 en in het ingediende uitbreidingsplan is het inconsequent; de hal gaat meer dan 10 x in of uit het plan. Nergens staat de grens aangegeven waar de bebouwing komt of waar het Daf museum eindigt. Op de computer ’foto’ staat een soort ravijn tussen de gebouwen. Een spleet zo breed is geen exacte grens. Er is nu gekozen, het plan heet nu officieel DAF ensemble, zo staat het in de prioriteitennota 2015.

Dat betekent dat de planexploitatie verantwoordelijk is voor het geheel, inclusief museum, en de sanering ervan. Het geheel valt onder de Crisis en Herstel Wet die onder meer zegt dat er binnen 10 jaar na start van de werkzaamheden een leefbare situatie voor de directe omgeving moet zijn ontstaan. Met de bron van een lekkage, zo groot dat het loont om er een damwand voor te slaan, is dat natuurlijk niet het geval. En dat afgezien van de mislukte sanering aan de dijkkant van het museum en de dijk zelf.

4. Bouwen op groenstrook
Het bouwen op de groenstrook vraagt een verlegging van de grens, dat zou jurisprudentie zijn voor de hele groenstrook. En voor gelijke gevallen in Nederland. Men kijkt naar een verlegging van de grote Picuskade flat. Niets is gezegd door de Raad van State over het ook bij dit plan horende z.g.n. kade gebouw. Dat staat ook op de kade/waterkering. Dat wordt dan niet verschoven. De parkeerkelder staat straks in de groenstrook, dus drie gebouwen totaal in dit plan. Dat zou dus een jurisprudentie zijn voor de woontoren die daar weer naast gaat komen. De woontoren was afgestemd door de raad in sept 2012.

Het niet meer diep ondergronds kunnen parkeren zou kunnen samenhangen met de resten van de oude gashouder Goliath. Dit is nogmaals benadrukt op de raadsvergadering september 2015. Bij de voorlichting over het NRE terrein ma 2-11-2015 stond de woontoren weer in een schets. Nu staat hij in de prioriteiten nota. Geen voorlichting aan de buurt, de toren is niet op de altijd aanwezige instructiemaquette. Weet de gemeenteraad dit?

5. De totale opzet
Door de architect verteld in het DAF museum op 15 januari 2014. Naast het kleinschalige NRE terrein versnipperd over zoveel mogelijk eigenaren komt: De trapvormige gevel van het Daf ensemble als een aanzet naar hoogbouw langs het kanaal. Daarnaast de woontoren komt met meer dan 18 verdiepingen, vervolgens de hogere flats op gebied NRE gebouw 1, en als summum de garagetoren met appartementen op de kop van het Eindhovens kanaal. Alles op de groenzone van de EVZ. Elders mag er geen centimeter van een Ecologische Verbinding Zone af, in Eindhoven wel?

Alles op een dijk die, als je metingen leest, chemische rommel lekt die erin gestort is. Er in o.a. teerputten van de gasfabriek en tanks van tankstations die aan de het kanaal hebben gestaan. Met inhoud? De dijk beschermd een groot deel van Eindhoven voor een hoger gelegen kanaal. Er zijn problemen met de betonnen damwanden die nu met tijdelijk metalen damwanden gerepareerd worden. In Nederland mag je nergens bouwen op een dijk. In Eindhoven wel? Met medeweten en instemming van de Raad?

6. Verwevenheid
Verwevenheid van dit plan met de naastliggende terreinen, vroeger één industrie terrein. De uitbreiding van deze plannen van het kanaal wachten op het slot van de huurovereenkomst na 10 jaar van gebouw 3. Dat valt gelijk met het definitieve tijdelijk bestemmingsplan NRE. Gebouw 3 is gevuld met vervuilende bedrijven in een milieuklasse 4.1 volgens ‘Vrije Ruimte’, illegaal volgens de wet, maar met kennis en goedkeuring van de Raad, zie raadsnummer 12 R 5030, zelfde stuk als van woontoren.

De verantwoordelijkheid van de invulling van gebouw 3 heeft men bij de buurt willen leggen d.m.v. mediation. Dat hebben wij geweigerd, dat trekt onze aansprakelijkheidsverzekering niet. We hebben nu een ingebrekestelling ingesteld voor het afdwingen van een uitspraak over de zienswijzen over gebouw 3. Er zal o.a. een beroepsprocedure op volgen.
Gebouw 3 valt binnen fase 2 van het NRE terrein. In 2 jaar tijd is dat van “fase 1” tot naamloos vervallen. Alleen “fase 2”is het NRE terrein geworden. Het terrein krimpt per plan. Het hele terrein moet gesaneerd, hoe kleiner, hoe minder te saneren. Alleen gedeeltes waar het riool voor het Daf ensemble moet komen en de oplossing voor de waterbekkens die niet meer passen op het oppervlak van het Daf ensemble, zijn noodzakelijk.

Dit is verteld bij de rechtbank in Den Bosch op 10 december 2015, zaak van 5th NRE. Al het andere zal jaren worden uitgesteld. Ondertussen blijft het lekken, steeds sterker merkbaar omdat o.a. teer nu in beweging is.
Dat proces is bij alle gasterreinen eender, dus te berekenen. Dit is een van de zes grootste gasterreinen in het land, als enige niet gesaneerd. De sanering van gebouw 1 en gebouw 3 is een voorwaarde voor sanering op het NRE terrein. Het grondwater met vervuiling stroomt vanaf daar onder het NRE terrein naar de Dommel en de wijk. Onder gebouw 3 en gebouw 1 zitten de solide fundamenten en de bewegende vieze resten van de grote gashouder, Goliath. De Gemeenteraad heeft in september 2015 besloten dat de gemeente dit op moet ruimen. De vervuiler betaalt, de stad is hier verantwoordelijk.

7. Geclaimde samenwerking
De geclaimde samenwerking met het Waterschap is hier wel heel bijzonder. Het Waterschap wist niets van de gashouders die niet zijn gesaneerd. Zij hadden ook niet de steeds verschoven grenzen op de dijk gezien. Bij navraag bleek dat er anders GEEN handtekening zou zijn gezet voor toestemming van de watertoets van het DAF ensemble.

8. Samenvatting
De grensoverschrijding op de strook structureel groen van alle geplande gebouwen in dit plan vormt een precedentwerking voor de rest van de groenstrook. Daarmee zou de bouw mogelijk worden van grote gebouwen op de groenstrook, in de EVZ, zonder daaronder te saneren. Met wat aankoopbeleid komt gebouw 3 beschikbaar als bouwgrond over ongeveer 10 jaar. Je kunt nooit gebouw 1 slopen zonder gebouw 3, ze staan samen op Goliath. Ondergronds parkeren vraagt graafwerk waar men niet aan durft te beginnen. Er komt dus geen ondergrondse parking. NRE terrein wordt NIET gesaneerd, zoals wel is beloofd bij de Raad van State op 28 oktober 2015, behalve dan het riool en de waterberging voor het DAF ensemble.

Dat kan alleen mogelijk gemaakt zijn door; Het ontbreken van een volledig definitief historisch rapport. Het ontbreken van de kritieke milieurapporten. Het niet reageren op meldingen van omwonenden, het schuiven met wetten en regels. Het bewust verkeerd voorlichten van omwonenden, initiatiefnemers NRE terrein, de raad, het waterschap enz. enz. Het negeren van verantwoordelijkheden en de bijbehorende aansprakelijkheden. Het achterhouden van anterieure overeenkomsten, lang na het aflopen van de termijn, waardoor elk volgend daarop gebaseerd besluit ondemocratisch is.

Tot slot
Het schuiven met wetten als vrije ruimte, crisis en herstelwet en het niet onder ede spreken voor de Raad van State. Onder ede hoeft niet, de ambtenaren eed is uit de mode. Als dit allemaal nodig is om er iets door te duwen, dan klopt er iets niet. Het plan is dat dit terrein een proefterrein wordt voor WKO. Met deze geschiedenis. Het lijkt nu om grasveldje met wat narcissen te gaan, echter, de schade die deze plannen zo gaan aanrichten is enorm. Niet alleen aan de officiële robuuste groenstructuur. Met landelijke gevolgen, in jurisprudentie, schade voor natuur, drinkwater en mensen, het aanzien en kosten voor de stad. 

We vragen de bestuurders van Eindhoven om hun verantwoordelijkheid te nemen bij het besluiten over deze plannen. Deze brief zend ik ook naar het ED en de provincie en zal in het dossier bij volgende rechtszittingen worden gebruikt. Hij wordt ook gepubliceerd op de buurt websites.

Hoogachtend, mede namens mijn huisgenoten,
Lucie Loopstra-Moonen

Wil je reageren op deze brief, dan kun je je reactie sturen naar

volg ons ook op

       

© 2013-2019. Alle rechten voorbehouden.